Σημειώσεις Κεφαλαίου 0.3
- [←1]
-
Kanngiesser, Alterthums-Wissenschaft σελ. 170. Θεοφύλακτος Σιμοκάττης βιβλ. III, κεφ. 6 και βιβλ. V, κεφ. 8. Προκόπιος, Περσικοί Πόλεμοι βιβλ. IV, σελ. 566.
- [←2]
-
Λόγω των ανδρικών αρετών και της γενναιότητάς της, η Τάμαρ αποκαλείται πάντοτε Μέφε, δηλαδή βασιλιάς, στα γεωργιανά, αν και αυτή η γλώσσα έχει λέξη για τη βασίλισσα. Klaproth, Πιν. 2, σελ. 178.
- [←3]
-
Την Tauris των Ευρωπαίων.
- [←4]
-
Σημ. του μετ.: H υποσημείωση του Fallmerayer γράφει: «Αυτός είναι ο διάσημος σουλτάνος Νουρεντίν της Ανατολής». Όμως την εποχή της Τάμαρ ο μόνος σουλτάνος με αυτό το όνομα είναι ο Νουραντίν Αρσλάν Σαχ Α’ (βασ. 1193–1211), εμίρης της Μοσούλης.
- [←5]
-
Σημ. του μετ.: Τον Νουσράτ αλ-Ντιν Άμπου Μπακρ, ηγεμόνα (αταμπέγκ) των Ελδιγουζιδων (Eldiguzids) του Αζερμπαϊτζάν (1191-1210).
- [←6]
-
Klaproth, Reise in den Kaukasus, Πιν. II, σελ. 178.
- [←7]
-
Σε μια από τις επόμενες ενότητες θα αποδειχθεί ότι οι Τραπεζούντιοι ασκούσαν πολύ επικερδές εμπόριο σε αυτές τις ακτές και ότι η Μινγκρελία ειδικότερα δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς εμπόριο με την Τραπεζούντα.
- [←8]
-
Joinville, hist. de St. Louis, σελ. 123.