n_ch_1

Σημειώσεις Κεφαλαίου 1.8

[←1]: Abulpharagius, σελ. 506. Haithon. Rubriquis. Plan-Carpin.

[←2]: Rubriquis, σελ. 110.
Il faut remarquer, que jamais ces gens la ne prennent aucun Pais par la force des armes, mais seulement par les ruses et tromperies, si bien qu’ils ont subjugué et detruit la plus part du Monde sous un beau semblant de Paix et d’amitié.

[←3]: Σημ. του μετ.: Πρόγονος της Κιρκασίας και μεσαιωνικό βασίλειο στη βορειοανατολική ακτή της Μαύρης Θάλασσας.

[←4]: Soanes. Σημ. του μετ.: Oι Σβαν της βορειοδυτικής Γεωργίας (Σβανέτι).

[←5]: Δηλαδή Κομνηνός.

[←6]: Σημ. του μετ.: Δηλαδή Λάσκαρις.

[←7]: Rubriquis ut supra.
Au de la est la Zichie, qui n’ obéit pas aux Tartares et les Sueves et les Iberiens à l’orient, qui ne les reconnoissent pas aussi. Apres vers le midi est Trébisonde, qui a un Seigneur particulier, nommé Guion, qui est de la race des Empereurs de Costantinople, et obéit aux Tartares: puis Sinople, qui est au Soudan de Turquie, qui leur obéit aussi, de plus la terre de Vastacius, ou Vatace, dont le fils s’appelle Astar (sic) du nom de son ayeul maternel, ne reconnoit point les Tartares.

[←8]: Νικηφόρος Γρηγοράς βιβλ. IV, κεφ. 3.
Κατὰ μέντοι τὸ ἐπιὸν ἔτος εἰσβάλλουσι καὶ ἐς τὴν ἔνδον Εὐφράτου Ἀσίαν καὶ πᾶσαν ῥᾳδίως καταστρέφουσι καὶ ληΐζονται, ὅρους ποιησάμενοι τοῦ τοιούτου δρόμου καὶ κλόνου πρὸς μὲν ἄρκτους Καππαδοκίαν καὶ ποταμὸν τὸν Θερμώδοντα.

[←9]: Σημ. του μετ.: Σαλέφ ήταν το όνομα του σημερινού ποταμού Γκιοκσού, του Καλύκαδνου της αρχαιότητας. Ως ηγεμόνες του Σαλέφ ο συγγραφέας εννοεί μάλλον τους Σελτζούκους του Ρουμ.

[←10]: Haithon κεφ. 31.
Μετάφραση: Ο Ουλάγου συγκέντρωσε αμέσως τον στρατό του και έστειλε μήνυμα στον βασιλιά της Αρμενίας και στον βασιλιά της Γεωργίας, καθώς και σε άλλους χριστιανούς στα ανατολικά μέρη, ώστε να έρθουν προετοιμασμένοι εναντίον του σουλτάνου της Αιγύπτου.

[←11]: Σημ. του μετ.: Ο Φαλλμεράγιερ γράφει Barvanah. O Πέρσης Σουλεϊμάν Περβάνε υπηρετούσε ως βεζύρης του Σελτζούκου σουλτάνου Καϊχοσρόη Β' το 1243 κατά τη διάρκεια της Μάχης του Κιοσέ Νταγ. Έγινε διοικητής της Τοκάτ και αργότερα του Έρζιντζαν. Διορίστηκε, με σύσταση του Μογγόλου διοικητή Μπαϊτζού, ως θαλαμηπόλος στο παλάτι του Σελτζούκου σουλτάνου του Ρουμ στο Ικόνιο, που ήταν τότε υποτελής των Μογγόλων. Μετά τον θάνατο του Καϊχοσρόη και την επακόλουθη διαμάχη μεταξύ των γιων του για τον θρόνο, ο Περβάνε υποστήριξε τον Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄ και πέτυχε να τον ανακηρύξει διάδοχο. Την ίδια περίοδο κατέλαβε από την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας τη Σινώπη και δώδεκα γύρω κάστρα και η περιοχή παραχωρήθηκε σε αυτόν και την οικογένειά του ως ίκτα (φέουδο). Η αυξανόμενη δύναμή του ανησύχησε τον σουλτάνο Κιλίτζ Αρσλάν Δ΄ και ο Περβάνε, φοβούμενος ότι ήθελε να τον εξαλείψει, πήρε την πρωτοβουλία στραγγαλίζοντας τον σουλτάνο στο Ακσαράι το 1265. Κατά τη διάρκεια του πολέμου Μαμελούκων-Ιλχανιδών η πολιτική του Περβάνε χαρακτηρίστηκε από πολλαπλές συμμαχίες, επιθυμώντας να κρατήσει όλες τις επιλογές του ανοιχτές. Το 1277 ο Μαμελούκος Μπαϊμπάρς εισήλθε στο σουλτανάτο των Σελτζούκων και στις 18 Μαρτίου νίκησε τον μογγολικό στρατό. Ο Μπαϊμπάρς έκανε θριαμβευτική είσοδο στην Καισάρεια και στη συνέχεια επέστρεψε στη Συρία. Ο Αμπάγα, μόλις έμαθε την ήττα των στρατευμάτων του, έσπευσε στην Ανατολία και τιμώρησε αυστηρά τους Σελτζούκους με σφαγές χιλιάδων ανθρώπων. Θεωρώντας τον Περβάνε υπεύθυνο για την εισβολή του Μπαϊμπάρς στην Ανατολία, ο Αμπάγα σκότωσε κι αυτόν στις 2 Αυγούστου 1277. Αρμενικές πηγές αναφέρουν ότι ο Αμπάγα ανάγκασε τους υπηκόους του να φάνε τις σάρκες του Περβάνε.

[←12]: Ramusio, Delle navigationi et viaggi, τόμ. II, σελ. 234.

[←13]: Joinville, Histoire de St. Louis σελ. 123:
Tandis que le Roy fermoit Sayète vindrent à Ii les messages à un grant Seigneur de la profonde Grèce, lequel se faisoit appeller le Grant-Comnène et Sire de Traffesontes. Au Roy apportèrent divers joiaus à présent: entre autres Ii apportèrent ars de cor, dont les coches entroient à vis dedans les ars, et quant en les lachoit hors, si trouvoit l’en que c’ étoit cheumet dedans moult bien faictes et bien trenchans. Au Roy requisirent, que il Ii envoyast une pucelle de son palais et il la prenroit à femme. Et le Roy repondit, que il n'en avoit nulles amenées d'outre mer; et il leur loa que ils allassent en Constantinople à l'Empereur, qui estoit cousin le Roy, et Ii requeissent que il leur baillast une femme pour leur Seigneur, tèle qui feust du lignage le Roy et du sien. Et ce fist-il pour ce que l’Empereur eust alliance à ceslui grant riche homme contre Vatache, qui lors estoit Empereur des Griex.
Μετάφραση: Ενώ ο βασιλιάς [Λουδοβίκος Θ'] περιχαράκωνε τη Σιδώνα, έφτασαν μηνύματα από μεγάλον άρχοντα της βαθιάς Ελλάδας, ο οποίος αυτοαποκαλούνταν Μέγας Κομνηνός και άρχοντας της Τραπεζούντας. Έφεραν στον βασιλιά ως δώρα διάφορα κοσμήματα. Μεταξύ άλλων, έφεραν τόξα από κέρατα, των οποίων τα βέλη τοποθετούνταν μέσα στα τόξα, και όταν τα άφηναν ελεύθερα, διαπίστωσαν ότι ήσαν πολύ καλοφτιαγμένα και πολύ κοφτερά. Ζήτησαν από τον βασιλιά να του στείλει [του Κομνηνού] μια κόρη από το παλάτι του για να την πάρει ως σύζυγό του. Και ο βασιλιάς απάντησε ότι δεν είχε φέρει καμία στο εξωτερικό. Και τους είπε να πάνε στην Κωνσταντινούπολη στον [Λατίνο] αυτοκράτορα, ο οποίος ήταν ξάδερφος του βασιλιά, και να του ζητήσουν να τους δώσει μια σύζυγο για τον κύριό τους, μια που να ήταν από τη γενεαλογία του βασιλιά και τη δική του. Και αυτό έγινε επειδή ο [Λατίνος] αυτοκράτορας είχε συμμαχία με αυτόν τον πολύ πλούσιο άνδρα εναντίον του Βατάτζη, που ήταν τότε αυτοκράτορας των Ελλήνων.

[←14]: Πανάρετος Mss. φύλ. 287.
Βασιλεύσας δὲ καλῶς καὶ θεαρέστως ἔτη εἴκοσι πέντε, ἐκοιμήθη μηνὶ Μαρτίῳ ἔτους ͵ϛψοαʹ (1263).