n_ch_2

Σημειώσεις Κεφαλαίου 2.08

[←1]: Leo Allatius, De consensu κλπ., σελ. 953.

[←2]: Λαόνικος βιβλ. IX, σελ. 247.
ἦλθε τοίνυν ἐν τῷ πρωῒ καὶ ὁ ζύχης, ὡς εἴρηται, εἰς τὸ τάχα ἐπιλήψεσθαι τὴν Τραπεζοῦντα· ὃς καὶ ἀπῆλθεν ἄπρακτος, διερχόμενος ἐν τοῖς Μεσοχαλδίοις.

[←3]: [Ψευδο-] Φραντζής βιβλ. III, κεφ. 1.

[←4]: [Ψευδο-] Φραντζής βιβλ. III, κεφ. 1. σελ. 48.

[←5]: Theodosii Zygomalae Epist. σελ. 91. Turco-graecia.

[←6]: Χιτήρης και Χιτίρμπεης γράφει ο Λαόνικος, βιβλ. IX, σελ. 248, απολύτως αντίστοιχο στα τουρκικά. Στα τουρκικά γραπτά αποκαλείται και Cheter από τους Meninskii και Leunclavius: Quippe cheser elegantius apud Turchi loquentibus idem est cum eo, qui vulgo pronuntiatur Cheter. Leuncl. Pandect, σελ. 163.

[←7]: Λαόνικος βιβλ. IX, σελ. 221, εκδ. Παρισιού.
ὁ δὲ τῆς Ἀμασίας ὕπαρχος, Χιτήρης ὀνόματι, στρατευσάμενος καὶ ἄφνω ἐπεισπεσὼν ἐν Τραπεζοῦντι, τούς τε ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ ἐν χώραις, τοὺς ἐν τῇ πόλει οὐκ ὀλίγους συνέλαβεν, ἐς δισχιλίους τοὺς πάντας γενομένους. καὶ ἐρήμου ἤδη οὔσης τῆς πόλεως τῇ τοῦ λοιμοῦ βίᾳ καὶ προσδοκίμου ἁλώσεσθαι, διαπραξάμενος χρήμασιν ὁ τῆς πόλεως βασιλεὺς Ἰωάννης, ὥστε ὑπόφορον ἔχειν τὴν πόλιν Μεχμέτῃ τῷ βασιλεῖ τοῦ λοιποῦ, τούς τε αἰχμαλώτους, οὓς ἔλαβε Χιτιρμπέης, ἀποδοθῆναί οἱ, καὶ αὐτὸν ἡσυχίαν ἄγειν ἀπάγοντα τῷ βασιλεῖ φόρον, δισχιλίους χρυσίνους.

[←8]: Waddingus in Vita Joannis Capistrani ad hunc annum num. 59. Odoricus Raynald. ad h. ann. num. 14. Aeneas Sylvius. Hist. Bohem. κεφ. 65. Thuros. Chronic, κεφ. 55. Leunclav. Hist. Musulm. βιβλ. XIV, σελ. 583.

[←9]: Ducange, σελ. 195.
Μετάφραση: Ο Καλογιάννης, ο οποίος υπερασπιζόταν την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας με μεγάλη δυσκολία απέναντι στους Τούρκους που ορμούσαν από παντού και επρόκειτο να της επιτεθούν, συμφώνησε με τον σουλτάνο Μουράτ για ετήσιο φόρο τριών χιλιάδων χρυσών νομισμάτων και στη συνέχεια τηρούσε τη συμφωνία με τον γιο του, τον Μωάμεθ Β'.

[←10]: Λαόνικος, Βιβλ. IX, σελ. 248.
ὁ δὲ τῆς Ἀμασίας ὕπαρχος, Χιτήρης ὀνόματι, στρατευσάμενος καὶ ἄφνω ἐπεισπεσὼν ἐν Τραπεζοῦντι, τούς τε ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ ἐν χώραις, τοὺς ἐν τῇ πόλει οὐκ ὀλίγους συνέλαβεν, ἐς δισχιλίους τοὺς πάντας γενομένους. καὶ ἐρήμου ἤδη οὔσης τῆς πόλεως τῇ τοῦ λοιμοῦ βίᾳ καὶ προσδοκίμου ἁλώσεσθαι, διαπραξάμενος χρήμασιν ὁ τῆς πόλεως βασιλεὺς Ἰωάννης, ὥστε ὑπόφορον ἔχειν τὴν πόλιν Μεχμέτῃ τῷ βασιλεῖ τοῦ λοιποῦ, τούς τε αἰχμαλώτους, οὓς ἔλαβε Χιτιρμπέης, ἀποδοθῆναί οἱ, καὶ αὐτὸν ἡσυχίαν ἄγειν ἀπάγοντα τῷ βασιλεῖ φόρον, δισχιλίους χρυσίνους. ὕστερον μέντοι καὶ ὁ βασιλεὺς Ἰωάννης ἀπέστειλε τὸν αὐτὸν ἀδελφὸν Δαβὶδ δεσπότην ὡς τὸν βασιλέα, καὶ ἠξίου τε τοῦτον ἐμπεδοῦν τὰς σπονδάς, ὃ καὶ γέγονεν, ἐπὶ φόρον χρυσίνους τρισχιλίους.

[←11]: [Ψευδο-] Φραντζής βιβλ. III, κεφ. 22.

[←12]: Wadding, Annales Minorum, τόμ. XIII, σελ. 47, ad ann. 1457.

[←13]: Ramusio, Delle navigationi et viaggi, τόμ. II, φύλ. 34.
Μετάφραση: Εκείνη την εποχή στην Τραπεζούντα βασίλευε ένας βασιλιάς που ονομαζόταν Καλογιάννης, ήταν χριστιανός και είχε μια κόρη που ονομαζόταν Δέσποινα-Χατούν, πολύ όμορφη. Ήταν κοινή πεποίθηση ότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχε γυναίκα μεγαλύτερης ομορφιάς. Σε όλη την Περσία είχε εξαπλωθεί η φήμη της μεγάλης ομορφιάς και της υπέρτατης χάρης της. Και αυτός ο βασιλιάς, έχοντας ήδη ταλαιπωρηθεί και πληγωθεί πολύ στην ειρηνική του χώρα από τον Οθωμανό Μεγάλο Τούρκο και βλέποντας τον εαυτό του σε κακή κατάσταση και κινδυνεύοντας να χάσει το κράτος του, λαμβάνοντας υπόψη τη μεγάλη δύναμη του εχθρού, αποφάσισε να στείλει τον πρέσβη του στην Περσία στην Ταμπρίζ, όπου ζούσε ο σουλτάνος Χασἀν μπέης (Sic! Εκείνη την εποχή ο Ουζούν Χασάν διέμενε στο Ντιάρ-Μπεκρ και δεν είχε ακόμη κατακτήσει την Ταμπρίζ) και να του ζητήσει βοήθεια, γνωρίζοντας ότι ήταν πολύ καλός άρχοντας. Ο πρέσβης, ο οποίος ανυπομονούσε να λάβει το αίτημα του βασιλιά του και να του φέρει πλήρη ικανοποίηση, παρακάλεσε τον Χασἀν μπέη να μην αρνηθεί να βοηθήσει τον κύριό του, δείχνοντάς του για πολλούς λόγους ότι η ζημιά του χριστιανού βασιλιά θα επέφερε κάποια ζημιά και στη δική του χώρα. Ο Χασἀν μπέης, όντας νέος και χωρίς σύζυγο, και έχοντας ήδη ερωτευτεί την προαναφερθείσα νεαρή γυναίκα, αφού είχε ακούσει πολλές φορές για την ομορφιά και τους αξιοπρεπείς τρόπους της, απάντησε στον πρέσβη λέγοντάς του ότι αν ο βασιλιάς του έδινε την κόρη του για σύζυγο, θα έβαζε όχι μόνο τον στρατό του αλλά και τον θησαυρό του και το ίδιο του το πρόσωπο για να τον υπερασπιστεί από τους Οθωμανούς.

[←14]: Λαόνικος βιβλ. 9, φύλ. 260
καὶ μᾶλλον ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ βασιλεὺς Ἰωάννης, καὶ αὐτὸς βασιλεὺς Δαβὶδ ἐξέδοτο ἐς γάμον θυγατέρα Ἰωάννου καὶ Δαβὶδ ἀνεψιὰν Χασάνῃ τῷ μακρῷ.

[←15]: Ramusio, Delle navigationi et viaggi, τόμ. 2, φύλ. 212.

[←16]: Caterino Zeno σελ. 213.